Ρήξη Καταφυτικού Τένοντα Δικεφάλου στον Αγκώνα – Σύγχρονη Αντιμετώπιση & Αποκατάσταση

Τι είναι, πώς συμβαίνει, συμπτώματα, διάγνωση και σύγχρονη αντιμετώπιση

Η ρήξη του καταφυτικού τένοντα του δικεφάλου στον αγκώνα (distal biceps tendon rupture) είναι ένας επώδυνος αλλά ευτυχώς όχι πολύ συχνός τραυματισμός, που συμβαίνει συνήθως σε άνδρες μέσης ηλικίας κατά τη διάρκεια έντονης άρσης βάρους ή απότομης αντίστασης.

Η ρήξη οδηγεί σε απώλεια δύναμης στην κάμψη του αγκώνα και ιδιαίτερα στη υπτιασμό (στροφή του αντιβραχίου με την παλάμη προς τα πάνω, όπως όταν βιδώνουμε μια βίδα).

Η έγκαιρη διάγνωση και η χειρουργική αποκατάσταση –στις περισσότερες περιπτώσεις– είναι κρίσιμες για να επανέλθει η δύναμη και η λειτουργικότητα του χεριού.


Τι είναι ο καταφυτικός τένοντας του δικεφάλου;

Ο δικέφαλος βραχιόνιος μυς καταλήγει στον αγκώνα μέσω ενός ισχυρού τένοντα που προσφύεται στην ωλένια πλευρά του κερκιδικού ογκώματος.

Χάρη στον τένοντα αυτόν (μεταξύ άλλων):

  • λυγίζουμε τον αγκώνα (κάμψη),
  • στρέφουμε το αντιβράχιο ώστε η παλάμη να κοιτάζει πάνω (υπτιασμός),
  • σηκώνουμε και μεταφέρουμε βάρη.

Όταν ο τένοντας αποσπαστεί πλήρως από το οστό, ο μυς «τραβιέται» προς τα πάνω και η λειτουργικότητα του χεριού μειώνεται σημαντικά.


Πώς προκαλείται η ρήξη;

Η ρήξη συμβαίνει συνήθως:

  • όταν κάποιος προσπαθεί να συγκρατήσει απότομα ένα βάρος,
  • σε προσπάθεια άρσης με ξαφνική αντίσταση,
  • κατά την άρση βαριών αντικειμένων (π.χ. γυμναστήριο, εργασία),
  • όταν υπάρχει προηγούμενη εκφύλιση του τένοντα.

Παράγοντες κινδύνου:

  • κάπνισμα,
  • χρήση κορτικοστεροειδών,
  • επαναλαμβανόμενη καταπόνηση,
  • ηλικία > 40 ετών.

Συμπτώματα

Η ρήξη εμφανίζεται αιφνίδια και χαρακτηρίζεται από:

  • Έντονο πόνο στην πρόσθια πλευρά του αγκώνα
  • Αίσθημα ή ήχο «σκισίματος»
  • Οίδημα και μώλωπες
  • Δυσκολία στην κάμψη και ιδιαίτερα στον υπτιασμό
  • Απώλεια δύναμης (έως 40–60% χωρίς χειρουργείο)
  • Ορατή παραμόρφωση του περιγράμματος του δικεφάλου

Διάγνωση

Η διάγνωση στις περιπτώσεις πλήρους ρήξης είναι αρκετά ξεκάθαρη κλινικά και επιβεβαιώνεται με απεικονιστικό έλεγχο:

Υπερηχογράφημα:  γρήγορη επιβεβαίωση της ρήξης

Μαγνητική τομογραφία (MRI): εξαιρετική μέθοδος για εκτίμηση των μερικών ρήξεων του τένοντα

Η έγκαιρη διάγνωση είναι σημαντική γιατί η χειρουργική αποκατάσταση έχει καλύτερα αποτελέσματα όταν γίνεται εντός 2–4 εβδομάδων.


Θεραπεία

  1. Συντηρητική αντιμετώπιση

Εφαρμόζεται σε ασθενείς μεγαλύτερης ηλικίας με σχετικά χαμηλές λειτουργικές απαιτήσεις και συνίσταται σε πρώιμη κινητοποίηση του αγκώνα και φυσικοθεραπεία. Αναπόφευκτα, οδηγεί σε κάποιου βαθμού μόνιμη απώλεια δύναμης, κυρίως στον υπτιασμό του αντιβραχίου και λιγότερο στην κάμψη του αγκώνα.

  1. Χειρουργική αποκατάσταση (Gold Standard)

Η αποκατάσταση του τένοντα γίνεται με:

  • Τεχνική με μία ή δύο μικρές τομές,
  • επανακαθήλωση του τένοντα στο κερκιδικό όγκωμα,
  • χρήση ειδικών αγκυρών ή κουμπιών φλοιού (cortical button).

Πλεονεκτήματα χειρουργικής αποκατάστασης:

  • Αποκατάσταση της δύναμης κάμψης και υπτιασμού έως και 95%
  • Εξαιρετικά λειτουργικά αποτελέσματα
  • Σχετικά γρήγορη επιστροφή σε εργασία και αθλητισμό

Μετεγχειρητική πορεία:

  • Νάρθηκας για 1–2 εβδομάδες
  • Σταδιακή κινητοποίηση
  • Ενδυνάμωση από 8η εβδομάδα
  • Επάνοδος σε βαριά εργασία ή άθληση: 3–4 μήνες

Πιθανές επιπλοκές (σπάνιες)

  • Τραυματισμός δερματικού νεύρου
  • Δυσκαμψία
  • Ετερότοπη οστεοποίηση
  • Υποτροπή (εξαιρετικά σπάνια)

Με καλή χειρουργική τεχνική, οι επιπλοκές είναι σπάνιες και τα αποτελέσματα πολύ καλά.